Σε λίγες μέρες από σήμερα θα σημάνει μια για πάντα το τέλος της σχολικής μας ζωής. Στις 6 Ιουνίου οι πόρτες του σχολείου θα κλείσουν πίσω μας και θα ανοίξουν οι πόρτες μιας καινούριας πραγματικότητας. Όσο κι αν επιθυμούσαμε με λαχτάρα να τελειώσουμε γρήγορα όλον αυτόν τον καιρό τώρα με ψυχραιμία αντιλαμβανόμαστε τι σηματοδοτεί αυτό το τέλος.
Χαιρόμαστε που περνάμε στον κόσμο των μεγάλων μα λυπούμαστε που αφήνουμε πίσω μας τα ξέγνοιαστα εφηβικά χρόνια στην Κοντομιχάλειο. Μπορεί να έχει ειπωθεί πολλές φορές αλλά ισχύει. Αυτό το σχολείο δεν μοιάζει με όλα τ' άλλα. Είναι το καταφύγιό μας, το σπίτι μας, η οικογένειά μας μετά από τόσο καιρό που περάσαμε σε αυτό. Στην Κοντομιχάλειο ονειρευτήκαμε, δημιουργήσαμε, πάθαμε και μάθαμε. Αυτές λοιπόν οι μοναδικές στιγμές μας σημάδεψαν και γι΄αυτό καταλαμβάνουν το σημαντικότερο κομμάτι της καρδιάς μας. Στο εξής κάθε μελλοντική μας επιτυχία θα αφιερώνεται σε αυτό το σχολείο που μας γαλούχισε με τα πιο όμορφα ιδανικά.
Όλα αυτά όμως δεν θα είχαν συμβεί αν κάποιοι άνθρωποι δεν βρίσκονταν δίπλα μας. Για αυτό το λόγο θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε: Τους δασκάλους και τους καθηγητές που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια επειδή μας μετέδωσαν την τόσο πολύτιμη γνώση. Την ελληνική κοινότητα που στηρίζει το σχολείο μας, φροντίζοντας κάθε χρόνο όχι μόνο για τα βιβλία μας αλλά και για κάθε ανάγκη που προκύπτει. Τον μητροπολίτη μας για την υποστήριξη και το ενδιαφέρον που έδειξε για την πρόοδό μας. Τον ελληνικό αθλητικό σύλλογο για όλες τις όμορφες παιδικές αναμνήσεις, για τις όμορφες ελληνικές βραδιές. Την ελληνική πρεσβεία που διευκόλυνε τα ταξίδια μας και ενδιαφέρθηκε για κάθε αυθόρμητη ενέργειά μας. Τους φίλους μας με τους οποίους περάσαμε αξέχαστες στιγμές. Όλους όσους βοήθησαν οικονομικά ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο για να πραγματοποιήσουμετην πολυπόθητη εκδρομή στην Αιθιοπία. Τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους, τις οικογένειές μας που στήριξαν κάθε μας όνειρο και επιθύμια για το μέλλον. Ευχαριστούμε και πάλι!

Σπυρούλα Καλουμέρη και Ελίνα Γεωργιάδου

Γ' Λυκείου